Magazine pager

Biblionet Groningen magazine

Interview

Ingrid de Vries: 'Het geluk van de juiste mensen'

Ingrid de Vries (45) uit Winschoten was zonder de bibliotheek misschien wel nooit gemeentelijk beleidsadviseur Cultuur en Toerisme geworden.

Ze schoot bijna vol toen ze hem zag staan. Hij had nog steeds die volle baard, dat zwarte haar. Zeker dertig jaar had ze hem niet gezien, die aardige bibliothecaris die ze vroeger als kind een paar keer per week trof in de bibliotheek van het dorp waar ze opgroeide. ,,Ik weet nog dat hij me vroeger een keer vertelde dat hij het altijd zo leuk vond als ik de bibliotheek binnenkwam, omdat hij dan wist dat hij weer een heleboel vragen kon verwachten.''

Bepalend
Ingrid de Vries liep op die aardige man af in Appingedam, tijdens de opening van de vernieuwde bibliotheek, waaraan zij volop had meegewerkt als beleidsmedewerker van de gemeente Appingedam. ,,Hij was geen spat veranderd! Ik vertelde hem dat ik dankzij hem het werk kon doen dat ik doe. Hij werd er haast een beetje verlegen van.''

Evert
Ze bedoelt te zeggen: de bibliotheek - en dan in het bijzonder Evert Venhuizen van Biblionet Groningen is bepalend voor haar geweest, voor haar opleiding, voor haar werk later. Zoals nog een aantal mensen om haar heen haar een eindje op weg hebben geholpen.

Wankel
Ze komt uit een klein gezin. Haar ouders hadden een dorpswinkel waarvoor ze dag en nacht in de weer waren. Boeken waren er thuis niet, de krant of tijdschriften evenmin en aan culturele uitstapjes kwamen ze niet toe. Haar eerste schreden in het schoolse bestaan waren wankel.

Al opgegeven
,,Ik heb van de week oude rapporten bekeken. Ik was al opgegeven voor ik was begonnen'', zegt ze. Ze leest voor wat er in haar rapport staat geschreven: ,,Ingrid doet goed haar best, maar moet blij zijn met zesjes.''

Vol ijver
Ze weet nog goed dat ze moeite had met het schrijven van letters en met het vormen van woorden. Van nature had - en heeft - ze een soort gedrevenheid waardoor ze vol ijver zichzelf leerde schrijven, met behulp van haar moeder. In de winkel herhaalde ze eindeloos de letters waardoor ze uiteindelijk de motorische vaardigheden van het schrijven onder de knie kreeg.

Vriendin
Op school leerde ze een vriendinnetje kennen. Met haar en haar moeder bezocht ze voor het eerst de bibliotheek, die een paar honderd meter van haar huis was. ,,Die moeder zei tegen me dat ik gratis lid kon worden!'' Dat deed Ingrid en sindsdien was ze vaak in de bibliotheek te vinden.

Avonturen beleven
,,Ik herinner me het ritueel: tas inpakken, pasje zoeken. Nieuwe boeken lenen. De avonturen die je zelf wilde beleven, beleefde je via de boeken. Dat verrijkt je fantasie en je wereld.'' De meester van de zesde klas zag hoeveel ze las, dat ze boeken verslond, ook boeken waarvoor ze nog te jong was. ,,Thea Beckman, Jan Terlouw, Evert Hartman. Maak me gek, dat waren mijn helden.''

Dyslectisch
In de eerste klas van de havo bleek uit een test dat ze dyslectisch is, nieuw in die tijd. Ze haalde dat eerste jaar niet en ging terug naar de mavo. Daar ontmoette ze haar beste vriendin. ,,Ze is nog steeds een van mijn beste vriendinnen. Haar moeder was bibliothecaresse en bij hen thuis maakten ze culturele uitstapjes door het hele land. Ik mocht altijd mee.''

Sloffen
Na de mavo volgde ze de beroepsopleiding Economie en Administratie, waarna haar vriend en de moeder van haar beste vriendin haar stimuleerden om de daarop aansluitende opleiding in het hoger onderwijs te doen: heao communicatie. Dat deed ze. ''Op m'n sloffen'', voegt ze eraan toe.

Dosis geluk
Ze zegt: ,,Ik vind het belangrijk dat alles uit mensen wordt gehaald, omdat je op die manier gelukkigere mensen krijgt.'' De bibliotheek kan daarbij helpen, denkt ze, evenals een eigenschap als gedrevenheid en een dosis geluk.

Tekst: Marijke Brouwer
Foto: Martine Hoving 
 
X
Wachtwoord vergeten?